Milieuloket:
E. (Stevy) burggraaf Davignon

Étienne Davignon (1932) is een Belgische diplomaat en ambtenaar, die acht jaar lid was van de Europese Commissie. Hij was belast met de industriebeleid en had in de Commissie-Jenkins ook interne markt en douane-unie in zijn portefeuille. In de Commissie-Thorn was Davignon tevens verantwoordelijk voor energie en onderzoek. Met name de problematiek van de Europese staalindustrie en conflicten met de VS en Japan over invoerbeperkingen vroegen veel aandacht van hem.

in de periode 1977-1985: lid Europese Commissie
Étienne (Stevy) land
België

geboorteplaats en -datum
Boedapest (Hongarije), 4 oktober 1932partij
partijloos christendemocraatloopbaan

• - 

  diplomaat in Congo (betrokken bij de onafhankelijkheid van Congo, Rwanda en Burundi) 
• - 

  ambtenaar Kabinet van de minister van Buitenlandse Zaken, 1961 
• - 

  chef Kabinet van de minister van Buitenlandse Zaken, P.H. Spaak, van 1964 tot 1966 
• - 

  chef Kabinet van de minister van Buitenlandse Zaken, P. Harmel, van 1966 tot 1969 
• - 

  directeur Directie Politieke zaken, ministerie van Buitenlandse Zaken, van 1969 tot 1976 
• - 

  voorzitter Uitvoerend Comité IEA (Internationaal Energie Agentschap), van 1974 tot 1977 
• - 

  lid en vicevoorzitter Europese Commissie, belast met interne markt, douane-unie en industrie, van 6 januari 1977 tot 6 januari 1981 (commissie-Jenkins) 
• - 

  lid Europese Commissie, belast met industrie, energie, Euratom en onderzoek en wetenschap, van 6 januari 1981 tot 6 januari 1985 (commissie-Thorn) 
• - 

  lid Raad van Bestuur Generale Maatschappij van België, van 1985 tot 1989 
• - 

  voorzitter Raad van Bestuur Generale Maatschappij van België, van 1989 tot oktober 2003 
• - 

  vicevoorzitter Suez-Tractabel N.V., vanaf 1 november 2003 
• - 

  minister van Staat, vanaf 2004 

academische studie

• - 

  rechten (doctoraat), Universiteiten van Brussel en Leuven 
• - 

  thomistische wijsbegeerte en economie 

op het gebied van de EU

• - 

  Kwam in 1977 met een ingrijpend voorstel om de Europese staalindustrie te saneren. Hij stelde een gedwongen productiebeperking voor van 13 tot 20 procent. Er was in de staalindustrie sprake van een moordende concurrentiestrijd en van overcapaciteit. Door de problemen ging veel werkgelegenheid verloren (tussen 1977 en 1982 ruim 100.000 banen). Het staalplan trad in mei 1977 in werking. 
• - 

  Als commissaris was hij nauw betrokken bij de herstructurering van de Europese textiel- en kunststofindustrie 

wetenswaardigheden

• - 

  Schreef in 1970 een rapport over de problemen bij de verdere eenwording van de EG 
• - 

  Werd in 1981 gezien als mogelijke nieuwe Commissievoorzitter 

uit de privésfeer
Zijn vader was diplomaat, zijn grootvader was in 1907-1916 minister van Buitenlandse Zaken