Milieuloket:
Klimaatconferentie in Montréal (28 november - 9 december 2005)

 

In de Canadese stad Montréal vergaderden regeringsleiders en -vertegenwoordigers van vrijwel alle landen ter wereld van 28 november tot 9 december 2005 over het klimaat. De conferentie werd georganiseerd door de Verenigde Naties (VN).

De klimaatconferentie in Montréal was de grootste klimaatbijeenkomst sinds de conferentie van Kyoto in 1997, waar het beroemde Kyoto-Protocol is ondertekend. Met de conferentie probeerde de VN op wereldschaal maatregelen te coördineren waarmee minder broeikasgassen worden uitgestoten. De conferentie heeft niet tot harde afspraken geleid.

Collage logo's klimaatconferenties

Hierboven staan vier logo's van recente klimaatconferenties. Het zijn, achtereenvolgens, de klimaatconferenties van Kyoto (1997), New Delhi (2002), Buenos Aires (2004) en Montréal (2005)

Inhoud

1.

Agenda

Kyoto-Protocol

De conferentie van Montréal stond in het teken van het Kyoto-Protocol, dat op 16 februari 2005 in werking is getreden. Het protocol verplicht deelnemende landen om maatregelen te nemen tegen de uitstoot van broeikasgassen. In de periode 2008-2012 moet deze uitstoot gemiddeld 5,2 procent lager zijn dan in 1990. In Montréal werden deze doelstellingen geëvalueerd. Ook werd gesproken over de periode na 2012.

De Verenigde Staten en Australië willen niet meedoen aan "Kyoto", en zijn in juli 2005 een losser samenwerkingsverband gestart voor de uitwisseling van technieken en kennis. Japan, dat wél deelneemt aan het Protocol, heeft zich aangesloten bij het Amerikaans-Australisch initiatief.

Emissiehandel

Een hoeksteen uit het Kyoto-Protocol is de invoering van een handelssysteem in broeikasgas-emissierechten. De Europese Unie heeft dit systeem al ingevoerd per 1 januari 2005. In Montréal werd gekeken of ook andere landen, zoals Rusland en Japan, zich kunnen aansluiten bij het Europese systeem.

Omdat veel grote bedrijven te maken hebben met emissiehandel, zal het bedrijfsleven waarschijnlijk ook massaal aanwezig zijn tijdens de conferentie in Montréal.

Klimaatprojecten in arme landen

Klimaatverandering is een wereldwijd probleem. In dit licht heeft het Kyoto-Protocol rijke Europese landen en Japan toegestaan om een gedeelte van de klimaatdoelstellingen te realiseren in Derde-Wereldlanden. De eerste ervaringen hiermee zijn negatief, omdat de VN de administratie voor dergelijke projecten nog niet op orde heeft. In Montréal werd besproken hoe dit verbeterd kan worden.

Klimaatprojecten in arme landen lijken bijzonder relevant in het licht van de recente rapporten door het Internationale Energie-agentschap (IEA). Het IEA stelt in het jaarrapport van 2004 dat de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen tot 2030 met minstens 40 procent zal stijgen, onder meer door de snel groeiende economieën van China en India.

Wetenschappelijke onderbouwing

De VN-conferentie in Montréal baseerde zich voor het formuleren van klimaatbeleid op een VN-rapport uit 2001. In oktober 2005 evalueerde de British Royal Society de laatste wetenschappelijke inzichten rond klimaatverandering. Hieruit bleek dat de VN-scenario's niet voldoende rekening houden met een zeespiegelstijging door het smelten van de zuidpool. In 2007 komt de VN met een nieuw rapport, waarin de laatste wetenschappelijke inzichten verwerkt zijn.

Officiële website

2.

Resultaten

Tijdens de klimaattop zijn de 200 deelnemende landen niet tot harde afspraken gekomen. Met name Amerika weigert om zich te binden aan het Kyoto-Protocol, terwijl dit ook voor veel opkomende economieën (China, India) een heikel punt is. Daarnaast liggen olierijke landen als Saoedi-Arabië dwars, omdat zij vrezen dat klimaatmaatregelen een bedreiging vormen voor de olie-export.

Voor de landen die meedoen aan het Kyoto-Protocol, dat een looptijd heeft tot 2012, zijn de spelregels aangenomen die zijn vastgesteld tijdens de klimaatconferentie van Marrakech.

Arme landen

De belangrijkste voortgang inzake klimaatbeleid is in Montréal geboekt op het gebied van de ondersteuning van ontwikkelingslanden:

  • Er komt een speciaal fonds voor arme landen, waarmee klimaatactiviteiten gefinancierd kunnen worden
  • De goedkeuringsprocedures voor klimaatprojecten in arme landen (in het kader van het "Clean Development Mechanism") door de VN worden vereenvoudigd, omdat de huidige beoordelingsprocedure bijna onwerkbaar blijkt. De Europese Commissie en de EU-lidstaten steunen een nieuw geautomatiseerd register van de VN met 4,5 miljoen euro euro.
  • In 2007 wordt een actieplan opgezet om ontbossing in ontwikkelingslanden tegen te gaan. Momenteel wordt jaarlijks 13 miljoen hectare bos vernietigd (drie keer de oppervlakte van Nederland). Dit zorgt voor 20 procent van de totale uitstoot CO2.
  • Papoea Nieuw Guinea heeft tijdens de klimaatconferentie bereikt dat ook het behoud van tropisch regenwoud meetelt in de klimaatprestaties van landen.

3.

Voorgaande klimaatconferenties

Sinds de klimaatconferentie in Kyoto uit 1997, hebben de volgende klimaatconferenties plaatsgevonden:

 

Plaats

Datum

Thema's

Den Haag en Bonn

december 2000, juli 2001

o.m. vaststelling spelregels rond emissiehandel

Marrakech

november 2001

een steviger juridische basis onder het Kyoto-Protocol

New Delhi

november 2002

broeikasuitstoot door ontwikkelingslanden

Moskou

september 2003 (informeel)

onderhandelingen over deelname Rusland aan Kyoto-Protocol

Milaan

december 2003

instelling klimaatfonds voor arme landen

Buenos Aires

december 2004

klimaatbeleid na het aflopen van 'Kyoto' in 2012

4.

Klimaatnieuws

Hieronder vindt u een selectie van recente relevante nieuwsbronnen (persberichten, achtergronden) van EU-instellingen als de Europese Commissie en het Europees Parlement. Deze zijn over het algemeen in het Engels (en).

Daarnaast vindt u relevant nieuws door de nieuws-optie te kiezen bij de site-onderdelen broeikaseffect en emissiehandel.

 
 
  • Contact
  • Home